روزي بزرگان ایرانی و مریدان زرتشتی از کوروش بزرگ خواستند که براي ایران زمین دعاي خیر کند . کورش بعد از ایستادن در کنار آتش مقدس این گونه دعا کردند: خداوندا ! اهورا مزدا ! اي بزرگ آفریننده ! آفریننده این سرزمین بزرگ! سرزمینم و مردمم را ازدروغ و دروغگویی به دور بدار ! بعد از اتمام دعا عده اي در فکرفرو رفتند و از شاه ایران پرسیدند که چرا این گونه دعا نمودید؟فرمودند:چه باید می گفتم؟ یکی جواب داد :براي خشکسالی دعا می کردید! کوروش بزرگ فرمودند: براي جلو گیري از خشکسالی انبارهاي آذوقه و غلات می سازیم. دیگري این گونه گفت: براي جلوگیري از هجوم بیگانگان دعا می کردید ! ایشان جواب دادند: قواي نظامی را قوي می سازیم و از مرزها دفاع می کنیم. گفتند: براي جلوگیري از سیل هاي خروشان دعا می کردید ! پاسخ دادند: نیرو بسیج می کنیم و سدهایی براي جلوگیري از هجوم سیل می سازیم. و همین گونه سوال کردند و به همین ترتیب جواب شنیدند… تا این که یکی پرسید: شاها ! منظور شما از این گونه دعا چه بود؟! و کوروش تبسمی کردند و این گونه پاسخ دادند: من براي هر سوال شما پاسخی قانع کننده آوردم ، ولی اگر روزي یکی از شما نزد من آید و دروغی گوید که به ضرر سرزمینم باشد، من چگونه از آن باخبر گردم و اقدام نمایم؟ پس بیاییم از کسانی شویم که به راست گویی روي آورند و دروغ را از سرزمینمان دور سازیم…که هر عمل زشتی صورت گیرد، باعث اولین آن دروغ است! حکایت های حکیمانه http://30arg.blogfa.com/